Dom z kamienia

Opublikowano: 13-06-2022


„Dom z kamienia” Justyny Grosickiej jest powieścią obyczajową. Opowiada o sile i solidarności kobiet w walce o własne szczęście.

Akcja książki rozgrywa się w małej społeczności świętokrzyskiego miasteczka. Główną bohaterką powieści jest Hanka, woźna miejscowej szkoły. Jej pasją są książki, a skrytym marzeniem napisanie własnej powieści o kobiecie, jaką sama chciała by być. Stłamszona przez przyziemne problemy, w kieracie obowiązków nie ma odwagi rozwinąć skrzydeł. Jej życie to szara codzienność, praca, dom, dzieci i mąż, który jest utrapieniem całej rodziny. Nie dość, że nadużywa alkoholu, to jeszcze jest bardzo agresywny wobec żony. Hanka cierpi w milczeniu w imię świętego spokoju. Budzi się do działania dopiero, kiedy za sprawą pijanego męża, jej najstarszy syn, dotkliwie pobity, trafia do szpitala. W tej krytycznej sytuacji okazuje się, że może liczyć na swoje znajome i koleżanki. Oferują one daleko idąca pomoc rozumiejąc jej trudną sytuację. Niespodziewanie dla samej siebie, dostrzega wokół wiele życzliwych osób gotowych do przyjaźni ze skromną woźną. Okazuje się, że nie jest sam ze swoimi udrękami, ma konkretną pomoc od osób, od których niczego nie oczekiwała. Ta solidarność kobiet daje jej siłę do walki o własną przyszłość i przyszłość swoich dzieci.
W skład tej grupy wsparcia, która powstała z potrzeby chwili wchodzą: bibliotekarka Regina, wicedyrektorka szkoły Marcelina, nauczycielka w-fu Monika, światowa biznesmenka Lucyna i samotna starsza pani Lucyna o gołębim sercu. Są w różnym wieku, o różnym statusie społecznym i różnych charakterach. Łączy je jedno, w trudnych sytuacjach są w stanie nieść bezinteresowną pomoc. One same borykają się z równie poważnymi problemami: molestowaniem seksualnym, mobbingiem w pracy, niesatysfakcjonującym życiem osobistym, samotnością. Każda ma swoją historię i w perspektywie trudne decyzje, które musi podjąć.
Łatwiej jest radzić sobie z problemami, kiedy się wie, że jest ktoś na kogo można liczyć. Ktoś kto doradzi, przekona do działania, pomoże w krytycznej chwili. Wzajemne wsparcie jest bezcenne i mobilizujące. Dzięki wzajemnej pomocy udaje im się powoli rozwiązywać trudne sprawy zawodowe i osobiste, a ich przyjaźń rozkwita.

Wszystkie bohaterki powieści są bardzo prawdziwe, nieidealne, można się z nimi identyfikować, można się z nimi zaprzyjaźnić. Każda z nich ma inną osobowość, jest jedna i niepowtarzalna, a równocześnie czytelnik ma świadomość, że takie kobiety są wśród nas, a ich zmartwienia i troski są udziałem setek kobiet.
Autorka, tworząc postacie zwyczajnych kobiet i opisując ich zwyczajne życie usiane codziennymi kłopotami pokazuje, że właśnie te małe sprawy są sensem życia a nie wielkie wydarzenia na skalę światową. Właśnie wśród takich spraw toczy się życie większości z nas i w takim życiu trzeba odnaleźć swoje miejsce i poczuć się komfortowo.

Powieść bardzo realistyczna, mądra w swej prostocie, pokrzepiająca, z dobrym przesłaniem.
Mimo objętości nie ma dłużyzn i niepotrzebnych opisów, akcja jest zwarta i wartka.
Udany debiut Justyny Grosickiej.
Warto przeczytać.
D