W naszym domu

Opublikowano: 31-05-2022


„W naszym domu” Jodi Picoult jest powieścią obyczajową z wątkiem kryminalnym. Wprawdzie wątek kryminalny jest centralną częścią powieści, jednak nie jest najważniejszy. Jest to głównie opowieść o funkcjonowaniu rodziny, w której żyje osoba z zespołem Aspergera- łagodną postacią autyzmu.

Zespół Aspergera jest zaburzeniem neurologicznym odbierającym człowiekowi zdolność do emocjonalnej oceny konkretnych sytuacji społecznych. Bez tej umiejętności ciężko jest funkcjonować w społeczeństwie, ponieważ sygnały pozawerbalne, którymi się posługujemy w kontaktach społecznych są dla osoby chorej nieczytelne. Człowiek dotknięty tą chorobą jest niezwykle inteligentny i posiada łatwość przyswajania wiedzy. Często towarzyszy mu pasja poznawcza granicząca z obsesją, dotycząca przeróżnych dziedzin wiedzy. Jego codzienne życie oparte jest na rutynie. Powtarzalność tych samych czynności, w ściśle określonym czasie, zapewnia mu spokój. Jakiekolwiek odstępstwo może prowadzić do groźnego ataku paniki, lub być przyczyną ostrej agresji. Codzienne funkcjonowanie utrudnia choremu skrajna wrażliwość na światło, dźwięk i dotyk. Życie z takim człowiekiem nie jest łatwe i wymaga sporego poświęcenia. Szczególnie, świadomego wyrzeczenia się oczekiwania jakichkolwiek reakcji emocjonalnych z jego strony. Zazwyczaj to właśnie matka, w imię nigdy nie odwzajemnionej miłości, poświęca się dla chorego dziecka, rezygnując z własnego życia. Także inni członkowie rodziny schodzą na dalszy plan, a ich życie jest w pełni podporządkowane dobru chorego. W efekcie choruje cała rodzina.

Opisana przez autorkę rodzina Huntów nie jest pełna, bo tatuś wymiksował się z niej, kiedy dowiedział się o chorobie syna. Pozostawił żonę z dwójką małych dzieci.
Centralna postacią powieści jest oczywiście chory Jacobs, który postrzega rzeczywistość inaczej niż wszyscy. Na pierwszy rzut oka jest normalnym, ponadprzeciętnie inteligentnym chłopakiem. Jednak świat, w którym żyje, to nie ten świat, który my znamy. Jest to świat równoległy do naszego. Rzeczywistość widziana oczami aspergerowca to totalny kosmos, wymykający się percepcji przeciętnego człowieka. Dlatego tak trudno o zrozumienie i tolerancję społeczną wobec inności osoby chorej na zespół Aspergera.
Niezwykle ciekawą postacią jest brat Jacobsa, Theo, który funkcjonuje w środowisku rówieśników z piętnem chorego brata. Jest to ogromne wyzwanie dla nastolatka, który żyje w cieniu starszego brata, w pełni podporządkowany jego potrzebom, zaniedbywany przez matkę. Skomplikowana sytuacja rodzinna odcisnęła piętno na jego psychice i sprawiła, że on również ma swoje dziwactwa, które są dla niego wentylem bezpieczeństwa. Klamrą spinającą całą rodzinę jest niezłomna matka, bezgranicznie oddana swojemu choremu dziecku, zaciekle walcząca o jego dobro. Na nim skupiona jest cała jej uwaga, nawet kosztem młodszego syna.

Cała trójka bohaterów powieści wzbudza sympatię czytelnika. Ich profile psychologiczne są wyraziste, precyzyjnie skonstruowane, dopracowane w każdym calu. Problemy rodziny opisane są wiarygodnie, ciekawie i poruszająco.
Niewątpliwym atutem tej książki jest również to, że ich niebanalne życie poznajemy z różnych perspektyw. Ciekawie skonstruowana narracja sprawia, że oglądamy świat widzianą oczami Jacobsa, skomplikowaną rzeczywistość jego młodszego brata i codzienne trudne życie ich matki. Takie różnorodne spojrzenie na te same wydarzenia pomagają w dogłębnym zrozumieniu problemów, będących udziałem całej rodziny.

Bardzo dobra książka. Warto przeczytać. D